Υπάρχουν αρκετές επιστημονικές ενδείξεις ότι συγκεκριμένα διατροφικά πρότυπα σχετίζονται με μείωση ή καλύτερη διαχείριση των συμπτωμάτων της ΔΕΠΥ στα παιδιά. Παρακάτω τα συνοψίζουμε με βάση πρόσφατες μετα-αναλύσεις κι επιδημιολογικές μελέτες:

1. Μεσογειακή Διατροφή (Mediterranean Diet)
Είναι μια διατροφή πλούσια σε φρούτα, λαχανικά, ψάρια, όσπρια, δημητριακά ολικής, ελαιόλαδο και ξηρούς καρπούς και χαμηλή πρόσληψη επεξεργασμένων τροφών, κόκκινου κρέατος και ζάχαρης.
Με βάση τα επιστημονικά ευρήματα :
• Τα παιδιά που ακολουθούν σε μεγαλύτερο βαθμό τη Μεσογειακή Διατροφή εμφανίζουν λιγότερες συμπεριφορές που συνδέονται με τη ΔΕΠΥ
• Αυτή η διατροφή παρέχει αντιοξειδωτικά, ω-3 λιπαρά, φυλλικό οξύ και βιταμίνες του συμπλέγματος Β, που υποστηρίζουν τη λειτουργία του εγκεφάλου και των νευροδιαβιβαστών.
• Επίσης, η σταθερή γλυκαιμική φόρτιση (χαμηλό “sugar spike”) συμβάλλει στη ρύθμιση ενέργειας και διάθεσης.

2. Διατροφή πλούσια σε Ω-3 λιπαρά οξέα
Είναι μία διατροφή πλούσια σε λιπαρά ψάρια (σολομός, σαρδέλα, τόνος), καρπούς όπως καρύδια, λιναρόσπορο, σπόρους chia και ιχθυέλαιο.
Με βάση τα επιστημονικά ευρήματα :
• Τα ω-3 (ιδίως EPA και DHA) έχουν αντιφλεγμονώδη δράση και επηρεάζουν τη διαβίβαση ντοπαμίνης και σεροτονίνης, ορμόνες που σχετίζονται με τη ΔΕΠΥ.
• Μετα-ανάλυση (Hawkey & Nigg, Clinical Psychology Review, 2014) έδειξε μέτρια βελτίωση στα συμπτώματα διάσπασης και υπερκινητικότητας μετά από συμπληρωματική χορήγηση ω-3.

3. “Whole Food” Διατροφή
Είναι μια διατροφή που δίνει έμφαση στο να καταναλώνεται το τρόφιμο ολόκληρο, στο σύνολο του. Για παράδειγμα ολόκληρο το πορτοκάλι αντί για τον χυμό του ή οι ελιές ολόκληρες αντί για ελαιόλαδο. Αποτελείται από ακατέργαστα τρόφιμα, φρούτα, σπόρους και ξηρούς καρπούς κι αποκλείει επεξεργασμένες τροφές.
Με βάση τα επιστημονικά ευρήματα :
• Μελέτες δείχνουν ότι παιδιά που καταναλώνουν πολλά επεξεργασμένα snacks, fast food, αναψυκτικά και γλυκά παρουσιάζουν περισσότερες κι εντονότερες συμπεριφορές που σχετίζονται με τη ΔΕΠΥ.
• Αντίθετα, διατροφή πλούσια σε φυτικές ίνες, βιταμίνες και ανόργανα στοιχεία συνδέεται με βελτιωμένη προσοχή και συμπεριφορά .

4. “Elimination Diets” (δίαιτες αποκλεισμού)
Αφορά δίαιτες που αποκλείουν τροφές που πιθανά προκαλούν αλλεργικές αντιδράσεις όπως για παράδειγμα τεχνητές χρωστικές, συντηρητικά, γλουτένη ή γαλακτοκομικά σε ορισμένα παιδιά.
Με βάση τα επιστημονικά ευρήματα :
• Σε μερικά παιδιά, η απομάκρυνση χρωστικών και πρόσθετων (π.χ. E102, E110, E124) οδηγεί σε μείωση υπερκινητικότητας
• Ωστόσο, απαιτείται επίβλεψη από διαιτολόγο ή παιδίατρο, καθώς μπορεί να υπάρξουν διατροφικές ελλείψεις στις δίαιτες αποκλεισμού.

Τα παιδιά στο φάσμα συχνά αντιμετωπίζουν προκλήσεις όταν πρόκειται για τη διατροφή και τη σίτιση. Αυτές οι δυσκολίες μπορεί να περιλαμβάνουν:
1. Επιλεκτικότητα στη Διατροφή:
Πολλά παιδιά εμφανίζουν έντονη επιλεκτικότητα στα τρόφιμα, αποφεύγοντας συγκεκριμένες υφές, γεύσεις ή χρώματα τροφίμων. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε περιορισμένες διατροφικές επιλογές και ελλείψεις σε θρεπτικά συστατικά.
2. Αισθητηριακή Ευαισθησία:
Τα παιδιά συχνά είναι υπερευαίσθητα σε αισθητηριακές ερεθιστικές παραμέτρους, όπως η γεύση, η υφή, η μυρωδιά ή η θερμοκρασία των τροφών. Αυτό καθιστά δύσκολη την αποδοχή νέων τροφίμων ή την κατανάλωση ορισμένων τύπων τροφών, με αποτέλεσμα την υπερβολική προσκόλληση σε συγκεκριμένα τρόφιμα.
3. Δυσκολία στην Πεπτική Υγεία:
Πολλά παιδιά παρουσιάζουν γαστρεντερικά προβλήματα, όπως δυσκοιλιότητα, διάρροια ή κοιλιακό πόνο, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει την όρεξή τους και να εντείνει την αποφυγή τροφών.
4. Δυσκολία στην Προσαρμογή νέων συνηθειών και τροφίμων :
Η αλλαγή στις διατροφικές συνήθειες ή η εισαγωγή νέων τροφών μπορεί να προκαλέσει άγχος και απογοήτευση στα παιδιά, γεγονός που καθιστά τις διατροφικές στρατηγικές λιγότερο αποτελεσματικές χωρίς σταδιακή και συνετή προσαρμογή.
5. Δυσκολία στη διαχείριση του θυμού και την αντιμετώπιση του άγχους:
Το αυξημένο άγχος, το οποίο είναι συχνό στα παιδιά, μπορεί να έχει άμεση επίδραση στη διατροφή. Μερικά παιδιά μπορεί να αρνούνται να φάνε ή να εμφανίζουν αυξημένες δυσκολίες στην ώρα του γεύματος, ενώ άλλα μπορεί να υπερκαταναλώνουν τροφές ως μέσο ανακούφισης από το άγχος.